به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
اگر سفر نکنی،
اگر کتابی نخوانی،
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،
اگر از خودت قدردانی نکنی.
به آرامی آغاز به مردن می‌کنی

زمانی که خودباوری را در خودت بکشی،
وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند.
به آرامی آغاز به مردن می‌کنی

اگر برده‏ عادات خود شوی،
اگر همیشه از یک راه تکراری بروی،
اگر روزمرّگی را تغییر ندهی،
اگر رنگ‏های متفاوت به تن نکنی،
یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی.
تو به آرامی آغاز به مردن می‏کنی

.....

امروز زندگی را آغاز کن!
امروز مخاطره کن!
امروز کاری کن!

درکتاب چار فصل زندگی

صفحه هاپشت سرهم می روند

هریک ازاین صفحه ها یک لحظه اند

لحظه ها باشادی وغم می روند

*****

آفتاب وماه یک خط درمیان

گاه پیدا،گاه پنهان می شوند

شادی وغم نیز هریک لحظه ای

برسراین سفره مهمان می شوند

****

گاه اوج خنده ماگریه است

گاه اوج گریه ماخنده است

گریه دل راآبیاری می کند

خنده یعنی این که دل ها زنده است

***

زندگی ترکیب شادی باغم است

دوست می دارم من این پیوندرا

گرچه می گویند شادی بهتر است

دوست دارم گریه بالبخند را

قیصر امین پور

هر کدوم به عادت همیشگی دست به کاری می زنن

بعضی ها وقتی که دل گرفته و تنهان تار می زنن

بعضی ها ساز می زنند بعضی ها دست به قلم می گیرن و شعر میگن

بعضی ها یه گوشه تنها می شینند با دلشون حرف می زنن 

بعضی ها که دیگه به تنگ اومدند زار می زنن

بعضی ها گریه پنهونی دارن

بعضی ها تو اون موقع نوازش و محبت رو بهترین دارو می دونن

بعضی ها سکوت و تنهایی رو تنها راه درمون می دونن

اما من وقتی غم و غصه دارم 

یه حس زیبا و قشنگ از من می خواد بلند شم

برم رو تپه های نور  

با تپش دلم وضو بگیرم و سجادمو پهن کنم

جایی که من تنها باشم و خدای خوب

جایی که تنها او باشه با دل تنهای خودم

زل می زنم به آسمون دستامو بالا می گیرم

از ته دل داد می زنم کمک کنه

کمک کنه تا بتونم غم هامو از یاد ببرم

اینقدر ازش می خوام تا راضی بشه

وقتی که او راضی میشه تازه دلم  خالی میشه

اون وقته که اشکام سرازیر میشن

گونه هام بارونی میشن

ازش تشکر می کنم سجادمو جمع می کنم

سبک میشم

یه حس وحال دیگه ای وجودمو پر میکنه

دلم می خواد این حس و حال نصیب بشه برا تموم آدما

وقتی غم و غصه دارن

                         فرشته پری به شاعر داد  و   شاعر شعری به فرشته 

                         شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشت

                                                                و شعرهایش بوی آسمان گرفت ...

                         فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد 

                                                                و دهانش مزه ی عشق گرفت ...

                         خدا گفت : 

                         دیگر تمام شد ...

                                                  دیگر زندگی برای هر دویتان دشوار می شود

                         زیرا شاعری که بوی آسمان را بشنود

                                                                           زمین برایش کوچک است 

                         و فرشته ای که مزه ی عشق را بچشد 

                                                                         آسمان برایش کوچک است ...

                                                                عرفان نظرآهاری 

                 باخبر باش که پژمردن من آسان نیست

       گرچه دلگیرتر از دیروزم

                     گرچه فردای غم انگیز مرا می خواند

                       لیک باور دارم

                                        دلخوشی ها کم نیست

زندگی باید کرد ...

دلم شکست و نیامد صدایی از دیوار

هزار مسئله شد در ضمیر دل بیدار

شکار چی جوانی که صید جان میکرد

کنون به قصد تبارم خیزده در پندار

به عشق گفت بگو دل بتر بود یا جان

ز جان بریدم و گفتم که دل بود بسیار

ولی زبان دل ما زبان دشواریست

زبان جان زبان است و مرهمی بیمار

چه حاصل ار دل ما را به هیچ میگیری

که هیچ و هیچ زمان دارد حاصلی بسیار

من وتو روز جدایی چو ابر میگرییم

بر اسمان و زمین در کشاکش دیدار

نگو که جبر زمان باعث جدایی هاست

که من به جبر زمان تیشه میزنم ای یار

هزار بار گسستی و بیشتر نشدی

بیا که بیشترینم در این دم از ایثار

من ونهایت اشراق و عشق بیدارت

تو وتلاوت این شعر و دیده یی غمبار

من از سکوت تو فریاد میکشم در شعر

من از حضور تو پر بار میشوم در کار

حجاب عشق اگر پاره شد غم مانیست

چه جای حجب و حیا چون گذشتم از این بار

میان خار مغیلان نرفتم از تزویر

به عشق زحم زبانت نشسته ام بر خار

بخوان که خواند تو شعله میشکد در عشق

بمان که ماندن تو جان دانه است و بهار

مرد جوانی نزد پدر خود رفت و به  او گفت : 
-  می  خواهم ازدواج کنم . پدر خوشحال شد و پرسید :   

-   نام دختر چیست ؟   مرد جوان گفت :

-   نامش سامانتا است و  در محله ما زندگی می کند . پدر ناراحت شد . صورت در هم کشید  و گفت :

-  من متاسفم به جهت  این حرف که می زنم . اما تو نمی توانی با این دختر ازدواج  کنی چون او خواهر توست . خواهش می کنم از این موضوع چیزی  به مادرت نگو . مرد جوان نام سه دختر دیگر را  آورد ولی جواب پدر برای هر کدام از آنها همین بود . با  ناراحتی نزد مادر خود رفت و گفت :

-  مادر من می خواهم  ازدواج کنم اما نام هر دختری را می آورم پدر می گوید که او  خواهر توست ! و نباید به تو بگویم . مادرش لبخند زد و گفت :